Skip to content

Analogi GLP-1

Analogi GLP-1 są stosowane w leczeniu nadwagi i otyłości, zwłaszcza przy współwystępowaniu zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca typu 2 lub stanach przedcukrzycowych takich jak insulinooporność.

Co to jest GLP‐1

GLP-1, czyli glukagonopodobny peptyd 1, to hormon produkowany w jelitach w odpowiedzi na spożycie pokarmu.

Jego działanie polega na zwiększeniu uczucia sytości po posiłku i spowolnienie opróżniania żołądka.

Analogi GLP-1 to syntetyczne substancje, które działają podobnie do naturalnego GLP-1.

Najpopularniejsze analogi GLP-1 to:

  • Liraglutyd (Saxenda, Victoza)
  • Semaglutyd (Ozempic, Rybelsus)
  • Tirzepatyd (Mounjaro)

Według najnowszych badań 1, najsilniejszym z nich jest tirzepatyd (Mounjaro), potem semaglutyd (Ozempic), a na końcu liraglutyd (Saxenda).

Badania nad Ozempic wykazały, że pacjenci przymujący semaglutyd tracili średnio 8% masy ciała w ciągu 12 miesięcy.

Badania nad Mounjaro wykazały, że pacjenci przymujący tirzepatyd tracili średnio 15% masy ciała w ciągu 12 miesięcy. 🔥

Źródło badania: JAMA Internal Medicine

Mounjaro

Mounjaro (tirzepatyd) to najnowszy lek z grupy analogów GLP-1, który wykazuje największą skuteczność w redukcji masy ciała. Jest tak między innymi dlatego, że jest pierwszym podwójnym analogiem GLP-1 i GIP.

Jak działa GIP 🔬

GIP, czyli glukozozależny peptyd insulinotropowy, to hormon produkowany w dwunastnicy i jelitach w odpowiedzi na spożycie pokarmu.

Jego głównym zadaniem jest pobudzenie wydzielania insuliny w odpowiedzi na wzrost poziomu glukozy we krwi.

Korzystny fakt z działania GIP w odchudzaniu to fakt, że zwiększa aktywność lipolizy w tkance tłuszczowej, co przyspiesza spalanie tłuszczu. 🔥

GLP-1 + GIP

Dzięki temu połączenie GLP-1 z GIP wspiera przesunięcie metaboliczne w kierunku pobierania energii z tłuszczu, zamiast glukoneogenezy.

W skrócie, możemy jeść słabo zbilansowane posiłki, a nasz organizm będzie optymalizowany do spalania energii z tłuszczu zamiast z glukozy. 2 🔥

Przykłady leków zawierających analogi GLP-1

  • Liraglutyd
    • Saxenda (zastrzyki codziennie) - dostępny w Polsce 🇵🇱 (cena kuracji ~790 zł/miesiąc)
    • Victoza (zastrzyki codziennie) - dostępny w Polsce 🇵🇱 (cena kuracji ~790 zł/miesiąc)
  • Semaglutyd
    • Ozempic (zastrzyki raz na tydzień) - dostępny w Polsce 🇵🇱 (cena kuracji ~670 zł/miesiąc)
    • Rybelsus (tabletki) dostępny w Polsce 🇵🇱 (cena kuracji ~390 zł/miesiąc)
  • Tirzepatyd
    • Mounjaro (zastrzyki raz na tydzień) dostępny w Polsce 🇵🇱 (cena kuracji ~1300 zł/miesiąc)

Wskazania do stosowania

Głównym wskazaniem do stosowania jest nadwaga i otyłość. Szczególnie polecane są dla osób:

  • nie mogących schudnąć od lat pomimo prób odchudzania,
  • ciągle odczuwających głód,
  • mających cukrzycę typu 2 lub stan przedcukrzycowy (insulinooporność).

Wpływ na mózg i apetyt

Analogi GLP-1 działają na ośrodki w mózgu odpowiedzialne za kontrolę apetytu, co prowadzi do:

  • Zmniejszenia uczucia głodu 😋
  • Zmniejszenia chęci na podjadanie między posiłkami 🍫
  • Mniejszej przyjemności z jedzenia wysokokalorycznych pokarmów 🍰

Przykładowo:

  • Zamiast sięgać po przekąskę z nudów 🥱, możemy nie odczuwać potrzeby jedzenia.
  • Widok ulubionych słodyczy 🍩 może nie wywoływać tak silnej pokusy, jak wcześniej.

Spowolnienie opróżniania żołądka

Poprzez spowolnienie opróżniania żołądka, pokarm dłużej pozostaje w układzie pokarmowym, co daje dłuższe uczucie sytości.

  • Po zjedzeniu posiłku 🍽️ czujemy się najedzeni przez dłuższy czas, co zmniejsza ilość spożywanych kalorii.

Regulacja poziomu cukru we krwi

Analogi GLP-1 pomagają w utrzymaniu stabilnego poziomu glukozy, co zapobiega nagłym napadom głodu spowodowanym spadkiem cukru.

  • Unikamy gwałtownych wahań energii ⚡, które mogą prowadzić do sięgania po słodkie przekąski 🍫.

Skutki uboczne

Chociaż analogi GLP-1 są skuteczne, mogą powodować skutki uboczne, takie jak:

  • Nudności 🤢
  • Wymioty 🤮
  • Biegunka 💩
  • Zaparcia 🚫
  • Bóle głowy 🤕

Te objawy zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach stosowania leku. W przypadku ich nasilenia, warto skonsultować się z lekarzem.

Bibliografia

Footnotes

  1. Rodriguez, Patricia J., Brianna M. Goodwin Cartwright, Samuel Gratzl, Rajdeep Brar, Charlotte Baker, Ty J. Gluckman, and Nicholas L. Stucky. “Semaglutide Vs Tirzepatide for Weight Loss in Adults With Overweight or Obesity.” JAMA Internal Medicine 184, no. 9 (July 8, 2024): 1056. https://doi.org/10.1001/jamainternmed.2024.2525.

  2. Yip, Rupert G.C., and M.Michael Wolfe. “GIF Biology and Fat Metabolism.” Life Sciences 66, no. 2 (December 1, 1999): 91–103. https://doi.org/10.1016/s0024-3205(99)00314-8.